Descrición

É doado pasar de longo: unha praza pequena, un cedro, un banco de pedra onde sentar un anaco. Nada indica, a primeira vista, que este recuncho leve o nome dun home que pasou media vida a mil quilómetros daquí. Pero Vilardevós non esquece os seus, aínda que se fosen para sempre.

Paulino Álvarez González naceu neste pobo, fillo único do carteiro que repartía o correo por Bustelo, Flaira, Trasigrexa e Santa María. De mozo puxo terra polo medio e marchou para La Herradura, en Granada, onde traballou de camareiro mentres cultivaba unha curiosidade intelectual que non coñecía freo: alí impulsou un certame de poesía que chegou a gañar un notable prestixio en toda Andalucía. A Vilardevós chamáballe, con agarimo, “O Altiplano”, e vinte anos de distancia non lle impediron seguir sendo, para quen o coñecía, un máis deste pobo.

Aquí lémbrano como “o último comunista”, un alcume afectuoso para un home de conviccións firmes e trato próximo. Cando morreu de xeito repentino en 2019, os seus restos volveron a Vilardevós acompañados dun nutrido grupo de compañeiros e amigos que fixeron a viaxe só para despedilo entre os seus. O Concello quixo que o seu nome quedase para sempre nun lugar de encontro, e así naceu este parque, un lugar para sentar, falar e facer piña, igual que el facía a mil quilómetros de distancia.

Se te sentas un momento neste banco, faino co mesmo respecto co que Vilardevós recibiu de volta o seu veciño, sen deixar aquí máis ca o teu descanso. Unha cabicha, un envoltorio ou unha botella esquecida baixo o cedro non son formas de honrar a memoria de ninguén: lévao contigo e deixa o parque tan tranquilo e limpo como o atopaches.

Vídeo