Descrición
Non fai falta que un lugar sexa grande para ser importante. Lamardeite é unha aldea pequena, unha máis das vinte e nove que forman Vilardevós e, como moitas delas, garda entre as súas casas de pedra algunha adega onde xeracións enteiras conservaron o seu viño nestes refuxios medio soterrados. Algunhas apenas se ven: un tellado de tella cuberta de musgo asomando baixo a sombra dunha cerdeira cargada de froita, unha porta de madeira vella entornada, pedra sobre pedra, sen máis argamasa ca o peso e o tempo.
Por Lamardeite pasa ademais algo maior ca ela mesma: o Camiño Portugués da Vía da Prata, que entra en Galicia por Soutochao e cruza esta aldea camiño de Vilardevós. Xunto á senda, un castiñeiro centenario, de tronco oco e retorto coma se gardase historias antigas, leva prendida a sinal amarela do Camiño, unha árbore que viu pasar máis peregrinos dos que podemos imaxinar.
Detente un momento onde o val se abre á vista e segue coa mirada as casas tradicionais de pedra e madeira que aínda quedan en pé. Todo aquí, a adega baixo a cerdeira, o castiñeiro oco, a casa con corredor, conta a mesma historia: a dunha comunidade que construíu co que tiña a man e que, sen propoñelo, deixou unha paisaxe que hoxe nos segue emocionando.
Nada do que ves aquí che pertence: nin a sombra da cerdeira, nin o oco centenario do castiñeiro, nin a pedra da última adega en pé. Só estás de paso. Leva contigo unicamente o que trouxeches, non deixes lixo e fai que Lamardeite siga gardando os seus segredos para o próximo camiñante.